De snelst groeiende christelijke datingsite van Nederland

Probeer ons gratis uit

Volharden in het geloof

ForumChristelijk leven

1 – 25 van 57    Ga naar pagina:  1  2  3  Volgende Plaats reactie

  • 9 december

    Soms kunnen problemen, zorgen, beproevingen enz. Je moedeloos maken of het gevoel geven dat je het niet redt om staande te blijven in je geloof.
    We leven in een turbulente tijd en het is zo belangrijk dat we dan bij een br of zr terecht kunnen, gewoon ff je verhaal kwijt kunnen,een lezend oog ;-) of goede raad vragen. Of om het gewoon te lezen (want niet iedereen hangt iets aan de grote klok)

    Ik heb dit topic om die rede aangemaakt, voor de mensen die er soms behoefte aan hebben, die op het randje leven van wel of niet meer naar de kerk/geloven. Heb jij een voorbeeld uit jouw leven, hoe je met zo een situatie omgegaan bent ? Wil je dit dan aub delen tot stichting en opbouwen en troost voor elkander.<3

  • BERT970

    9 december

    Mooi initiatief Francisca! Top!👍💚

  • 9 december

    Uitstekend idee:up:<3

  • 9 december

    Mooi fransisca !

  • 9 december

    Ooit.. stond ik dichtbij de trein. Nog 100 meter.. en dan waren de problemen voorbij. Gelukkig realiseerde ik me dat mijn kinderen van me houden, dat ik nodig ben. Bovenal dat God er is. Ook al voelde ik dat niet. De zekerheid dat het gewoon zo is.

    Weet je: je bent niet tot gevoel gekomen maar tot geloof.

    Het is niet erg om te wankelen. Het is wel erg om steunende armen af te wijzen. We zijn als huisgezin van God aan elkaar gegeven. Wankelt de voet dan vangt een hand hem op.

    Hiervan heb ik al zoveel ervaren. Hier op de site, gewoon in mijn leven. En steeds weer zie ik de zorgende hand van mijn lieve Vader.

  • MARGRIET124

    9 december

    Waar ik soms moedeloos van wordt : het bijhouden van "grootboek " , de lijsten met de dingen waarvan we dachten dat die ander verkeerd deed .
    Alle grote en kleine dingen opgespaard van jaren en jaren die ons bezeerden , en die bij elke poging om het uit te praten  of bij te leggen , allemaal weer op tafel komen te liggen .

    Terwijl dat alleen maar brandstof geeft voor vuren van zelfmedelijden , boosheid en bitterheid .

  • 9 december

    Lieve br en zr. Allereerst even dit.
    SamenChristen is voor de hele wereld openbaar, alles wat wij hier delen kan iedereen lezen.
    Velen zullen dit misschien niet als prettig ervaren maar ik persoonlijk vind dat wij een levende getuigenis zijn van Wie Christus is in, en door ons heen, en al Zijn wonderwerken in ons leven.

    Ik kom uit de wereld en in mijn verleden heb ik zowat alles meegemaakt wat je maar kunt bedenken, maar ook nadat ik tot bekering kwam. Ik heb ook veel dingen gedaan die God verboden heeft. Sommigen komen radicaal tot bekering maar ik ben die uitzondering (of toch niet ;-) ) dat het niet zo gebeurde. Ik ga al sinds 1991 naar de kerk en sinds 1993 gedoopt. Dit was met mijn verstand. Echt wedergeboren vanuit mijn hart kwam pas jaren later.
    Ik heb vele jaren in strijd (vooral met mijzelf) geleefd. Vaak op het randje geleefd om weg te gaan uit de gemeente en mijn leven met God. Niet omdat ik God niet lief zou hebben maar door de vele regeltjes die mij werden opgelegd en wat men verwachte van mij als christen zijnde. Ik ben nu eenmaal geen persoon die zich laat leven door mensen (toen niet en nu nog steeds niet) maar geleid wil worden door Gods Geest. Dat gaf vaak scheve gezichten en de praatjes achter mijn rug zal ik jullie besparen. Als alleen gaande vrouw met 2 kinderen was het ook niet gemakkelijk, en je had ook al snel een naam wanneer er een mans persoon aan je deur kwam, ook al was het je broer of iemand die je kwam helpen. Ik heb mij jaren lang in de woestijn gevoelt, niet vooruitkomend, dorstig en ga zo maar door hoe je geestelijk kunt voelen in de woestijn. Ik zei een keer “Heer kan ik niet gewoon zijn als alle andere mensen, ik wil helemaal niet zo zijn als ik ben, U hoeft maar met Uw vingers te knippen en ik ben precies zoals U wilt, zoals Uw geliefde Zoon” Nou, eigenlijk, achteraf gezien, ben ik zo blij met die woestijn, net zoals de rest van mijn leven was/is. Al die jaren had ik vastgehouden aan Gods belofte aan mij o.a. Jesaja 54. Maar bovenal dat God Zijn Zoon gegeven heeft voor mij, en dat niets mij kan scheiden van Zijn liefde. Elke keer als ik dreigde te zinken dan zette ik muziek aan, waarin de beloftes van God tot mij spraken. Ik huilde het dan uit. Muziek was toen mijn enigste houvast want ik kon niet lezen en ook niet bidden maar door de christelijke muziek klonken Zijn beloftes aan mij. Die woestijn was heel goed voor mij, ik ben daar gegroeid en heb er veel afgeleerd en Jezus mogen ervaren juist in die stilte. Dus wanneer je niet kunt bidden of lezen, luister naar christelijke muziek, het zal je voeden en troosten. Althans……dat deed Hij bij mij ;-)

  • 9 december

    Dank je wel Petra en Margriet voor jullie bijdrage en openheid.
    Ook ik heb met die dingen geworsteld en soms weer. En vind het ook een hele troost om te weten dat wij dit allemaal ervaren. Vandaag ging het Woord er ook over. satan wilt nog zoveel mogelijk oud zeer naar boven halen, verdeeldheid zaaien, je een waardeloze christen laten voelen enz.

    Daarom vind ik het juist zo belangrijk om deze ervaringen hier te delen. Zo wordt ook satans werk openbaar en kunnen wij elkaar bemoedigen. Weet je..... er staat nergens:zalig zijn zij die voelen" maar zalig zijn zij die geloven. satan speelt graag in op ons gevoel maar we moeten elke keer weer denken aan het feit. God houdt van ons en Jezus heeft het al volbracht. Dus wanneer je weer aangeklaagd wordt door satan, wijs hem zijn plek...onder jouw voeten en denk aan het FEIT :-)

    9 december gewijzigd door FRANCISCA289

  • 10 december

    Mooi francisca ❤

  • 11 december

    Wat doe je wanneer familie of een goede vriend/in  je op het hart trapt.
    Wat doet het met je, je denkwijze, gevoel?

  • PETRA266

    11 december

    Mooie topic , ik heb op dit moment ook erg veel strijd ,in mijn gezin en als moeder zijnde ,soms wil je opgeven omdat niets lijkt te lukken en alles tegenzit .Juist als ik de Heer blijf zoeken lijkt de strijd erger te worden . Het maakt mij erg verdrietig en dat is natuurlijk wat de vijand wil. Vaak ga ik op dat soort momenten als het kan gospels luisteren om weer rustig te worden . Soms ben ik de strijd ook zo beu , maar ik probeer te blijven staan op ZIjn woord en Zijn beloftes , ook al is het erg moelijk op bepaalde momenten .Ik weet dat God`s plan er is zoals staat in Jeremia 29 vers 11 : Mijn plan met jullie staat vast -spreekt de Heer ik heb jullie geluk voor ogen ,  niet  jullie ongeluk "ik zal jullie een hoopvolle toekomst geven .  hier probeer ik mij aan vast te houden .

  • 12 december

    @ francisca.

    Het ligt er denk ik aan of je vrienden en familie je op je hart trapt/ in buiten sluit van wege je geloof of vanwege andere dingen. bv een relatie of iets anders waar ze het niet mee eens zijn.

    In beide gevallen leg je je verdriet voor bij God en vraagt Hem om jou te sterken en wijsheid te geven. En je gaat ook altijd in gesprek met diegene.....

    Maar als je voor het geloof in de steek gelaten of pijn gedaan wordt is voor mij de keus snel gemaakt en kan ik zo nodig diegene ook makkelijker de rug toe keren of negeren. Als het om andere dingen gaat is die keus wat moeilijker. God komt voor mij altijd op de eerste plaats , ook boven familie en vrienden. En de gevoelens die daarbij komen kijken zijn ook groter/ emotioneler als bij andere onderwerpen.

    @ petra266.

    Een moeilijke situatie voor je, zeker als het in het gezin speelt waar je 24/7 mee geconfronteerd wordt. Dapper dat je je zo aan de beloftes van God vast houd.

    Ik herken het dat je gospel gaat luisteren op die momenten. Bij strijd en aanval kies ik veel ook voor lof liedjes/ God groot maken en eren. Dan vul ik mijn huis vol lof en eer. De muziek gaat dan ook ietsje harder..... en dat houd ik vol tot de vijand stopt met aanvallen.

    Je kan ook op de site gezamelijk gebed ( topic) vragen. Op donderdag geloof ik is er mogelijkheid om in de gebedsroom voor onderwerpen als deze samen te bidden. Sterkte!

  • 12 december

    FRANCISCA289 schreef:

    Wat doe je wanneer familie of een goede vriend/in  je op het hart trapt.
    Wat doet het met je, je denkwijze, gevoel?

    Heel eerlijk: dan krimp ik ineen als een geslagen hond. En nog erger: het geeft mij een negatief gevoel over mezelf. Het is een flashback naar ooit en een "bevestiging" dat ik niet oké ben. Gelukkig voor een deel overwonnen. Daaruit is ook het gedicht op mijn profiel ontstaan.

  • MARGRIET124

    12 december

    Mooi gedicht @ Petra .

    Als het mij weer overkomt , wil ik zo snel mogelijk vergeven . Dan spreek ik vergeving uit , dat lukt niet altijd wanneer die persoon er nog is , maar toch spreek ik het uit . En iedere keer als het in mijn gedachten komt , dan spreek ik weer vergeving uit .

    Ik heb ondervonden dat dat afdoende is  ; ook al moet ik het wel 7 X 70 maal uitspreken , zo laat je de ander aan God over , en God spreekt mij vrij . Dan kan ik onbelast verder en kom ik die persoon weer tegen dat zit hét er niet meer tussen .

  • 12 december

    wat mooi Petra266, ja, Gods gedachten zijn niet de onze.

    Ja Boukje, het is fijn dat die mogelijkheid er is, de gebedsroom, bidden voor elkaar, dat is ook wat Jezus doet voor ons.

    Petra740, ik zal zo je gedicht lezen. Toen ik pas tot bekering was gekomen, de eerste jaren, schreef ik ook heel veel gedichten. Ik weet dat verschillende vrouwen geichten schrijven of muziek luisteren. Wat zouden de mannen doen?

    Margriet, het lijkt mij heel moeilijk wanneer je eigen broers of zussen, of 1 van je ouders of je eigen kind, tegen je is. dit kan zijn omdat je een christen bent en zij niet. Maar ook om andere redenen. Vergeven is denk ik best wel moeilijk soms. Als ik alleen al denk aan alle misbruik die er is en is geweest.  Het is echt een gebeds zaak want dat kun je niet uit eigen kracht. je naaste lief hebben als jezelf :-) En ja, iemand vergeven maakt je vrij.

    Ik vind het fijn dat jullie zo open zijn, ik weet zeker dat er broeders en zusters zijn die hier iets aan hebben. Dank je wel ♥

    jammer dat de mannen wat achterblijven haha

  • MARGRIET124

    13 december

    Vergeven is best lastig , niet vergeven is een last waar je mee blijft rondlopen . Er zijn soms dingen tegen je gezegd  , die je maar niet kunt vergeten . Laat staan dat je degene die het zei , kunt vergeven . Of je bent oneerlijk behandeld  , bedrogen , voor de gek gehouden  , in het groot of in het klein . Soms zelfs door  , wat je dacht , goede vrienden , broers en zussen .

    Ach ja , het slijt wel . 'Zand er over ', zeggen we dan, wat geweest is  , is geweest  . Maar diep in je hart kun je het ze niet echt vergeven .
    Toch vraagt Jezus dat van ons .

    Matteüs 6 : 12   Vader :

    Vergeef ons onze schulden,
    gelijk ook wij vergeven
    wie ons iets schuldig zijn .

    Dan moet je eens kijken naar de manier waarop God onze zonden /schulden vergeeft !

    God vist niet in de diepe zee , 't verleden zwijgt Hij dood .
    Van ouwe koeien houdt Hij niet  , die laat Hij in de sloot .
    Ik zélf vis in die diepe zee , van falen , schuld en pijn .
    Ik rakel oude zonden op , die door Hem vergeven zijn .
    En daarmee doe ik God tekort  , Hij sprak mij immers vrij !
    Ik hoef niet meer gebukt te gaan  , Hij droeg die last voor mij .

    Psalm 103 : 12
    Zover het Oosten is van het Westen ,
    zover heeft Hij onze zonden van ons verwijderd .

    Jezus zei : 'Vader vergeef het hun , want ze weten niet wat ze doen .'
    Lucas 23 : 34 a

    Vergeving uitspreken is Hem navolgen : Christus -gelijk .

  • BERT970

    13 december

    Amen Margriet!! Jezus offer voor onze zonden was/is voldoende voor alle !! zonden van het hele menselijke geslacht!! Zijn bloed is een onuitputtelijke bron van Genade!!

  • 13 december

    Dit is wat de meeste christenen wel weten ;-)
    De vraag was dan ook wat je er zelf mee doet, een persoonlijke ervaring.
    Stel je partner zou jou mishandelen Margriet, of je kind wordt in elkaar geslagen door iemand, kun je dan van het ene op andere moment zeggen, ik vergeef jou want Jezus vraagt dat van mij?

    En zo zitten hier allemaal mensen met een andere achtergrond, en vast ook wel mensen die nog gebukt gaan doordat ze beschadigd zijn en (nog) niet kunnen vergeven. Voor hen is het fijn om te lezen dat ze niet de enige zijn en hier eventueel lezen hoe ze ermee kunnen gaan. Wat Jezus van ons vraagt lijkt mij als christen zijnde al wel duidelijk, we hebben allemaal Gods Woord ;-)

  • 13 december

    Op deze site staat een mooi stukje voor de mensen die worstelen met vergeven/vergeving,

    willemdevink.nl/vergeving/

  • 13 december

    @Francisca

    Dank je wel.Prachtig onderwerp.

  • 13 december

    Voor ons als mens is het heel moeilijk ( ik denk onbegonnen werk) om iemand die jou iets ergs aan heeft gedaan te vergeven Ik ben overtuigt en dat komt door ervaringen in mijn leven dat je alleen met Gods hulp iemand kan vergeven ( echt vergeven, en niet zoiets als zand er over).

    Meerdere keren heeft God mij zeer onverwachts geconfronteerd met iemand die in mijn leven grote schade had veroorzaakt. Hij creeerde een situatie dat wij "toevallig" buiten onze wil om ( degen die mijn leven zeer beschadigd had en ik) in een bepaalde ruimt elkaar tegen kwamen en noodlottig ook nog eens niet weg konden. Eerst schrok ik en raakte in paniek. Maar op het moment dat ik besefte dat er geen andere keus was als "mijn tijd met hem in die ruimte uit zitten" heb ik mijn paniek omgezet. Ik ben naar mijn Vader gegaan en heb gezegt: "Heer ik kan dit niet alleen . Kan U mij de kracht geven om dit te doen? Fijn Heer dat we dit samen doen . Dank u.".  Meer heb ik niet gezegt en heb het wat ik niet kon aan Hem over gelaten. En voor ik er erg in had, zonder enige moeite, kon ik Hem vergeven. Ik voelde ( en andere mensen in die ruimte die niet wisten wat er speelde ook), we voelden dat de ruimte gevuld was met de Heilige geest........ Nogmaals dit had ik met de beste wil van de wereld nooit zelf gekunt. Ik moest wel zelf de keus maken om het te doen en er kracht en hulp om te vragen.

    Nu 7 - 8 jaar later hoorde ik via via dat het met deze man helemaal niet goed ging. En tot mijn verbazing had ik medeleven, medelijden en bewogenheid in mijn hart voor hem. Het verbaasde mij dat ik die bewogenheid voelde. Dit bevestigde dat ik ook echt vergeven had 7- 8 jaar geleden.

    zo is er nog een zelfde soort voorbeeld geweest.

    Ik ben overtuigd dat als wij God om hulp vragen in zo'n situatie ( dus onze wil tonen) Hij ons zekker helpen zal te vergeven waar het voor ons te groot en te moeilijk is alleen.

    In een andere situatie bracht ik ook eens zo iets in mijn gebed naar God met de vraag om hulp. Hier kreeg ik het antwoord; "Ga voor die persoon bidden dat haar zonden ( alle zonden niet alleen tegen jou) vergeven mogen worden. En pleit voor haar dat ze een kind van mij mag worden, elke dag opnieuw. Dit ben ik gaan doen 2- 3 maanden lang. Die vergeving is hier nog niet uitgesproken. Maar we zijn wel anders ( vriendschappelijk ipv vijandig) met elkaar om gegaan. En het verschil is zo groot dat mensen om ons heen niet snappen dat we vriendschappelijk zijn met elkaar. We zijn er nog niet en ik zal moeten blijven bidden en pleiten dat ook zij ooit een kind van God wordt.

    Alleen met Gods hulp zijn deze dingen mogelijk.

    Een bekend voorbeeld die ik mijzelf vaak voor houd is het voorbeeld van Corrie ten Boom die met Zijn hulp, een kamp bewaarder van het kamp waar ze gezeten had en waar haar zus overleed, kon vergeven.

  • 13 december

    Amen Boukje, Ik heb ook veel meegemaakt en het is echt door Gods genade en Zijn hulp dat ik mensen kan vergeven, echt niet uit eigen kracht. Je weet dat God dat van ons verwcht maar ook ervaar je dat je het zelf niet kunt en heb je soms strijd met jezelf. Ik heb mijzelf weleens als een Jakob gevoeld, de strijd die ik had.

    Soms, wanneer ik SC open en al die foto's zie, en de berichten op het forum lees, dan zie ik weleens in gedachten de mensen voor hun laptop of pc zitten, of telefoon, en vraag mij dan af
    Zouden ze aan tafel zitten terwijl ze een onderwerp lezen. Zou het goed gaan met ze, hadden ze een fijne dag thuis of op het werk. Zijn ze misschien eenzaam of ziek of hebben ze verdriet, hoe zouden ze zich op dit moment voelen enz.....
    Je zit voor dit schermpje en je leest wat men getiept heeft en veel verder gaan de gedachten niet altijd.

    Zoveel leden, zoveel verschillende karakters, zoveel stromingen, zoveel levens ervaringen, ieder heeft een eigen verhaal. Ik denk daar wel aan, zo nu en dan, en vraag mij dan af hoe ze zover zijn gekomen met Jezus, de plek waar ze nu staan/wandelen met hem. Er zullen er vast meer zijn die ook zo denken. Vandaar dit topic ook, We mogen leren van elkaar en voor wie wil, een ervaring delen, geen verplichting, alles geheel zoals men zelf kwijt wil, geleid door de Heilige Geest :-)
    Alles tot stichting van elkander en tot eer en Glorie van God :-)

    13 december gewijzigd door FRANCISCA289

  • 13 december

    Francisca, zou jij namens mij/ voor mij het verhaal dat ik bedoelde over Corrie ten Boom en haar vergevening hier van internet kunnen posten?? ;) Je weet inmiddels dat ik dat niet kan en ik denk dat het juist op deze plek voor meerderen die met vergeving worstelen een voorbeeld en steun kan zijn. Ik hoop dat daar mensen nu of in de toekomst wat aan hebben. Het is een verhaal wat je onthouden kan en misschien over een tijd wel in eens in je hoofd naar voren kan komen als je het nodig hebt.

    En Chris, ik zal uitleggen waarom ik dit aan Francisca hier vraag en niet op persoonlijke mail..... omdat ik de uitleg die ik haar geef ook geef bij het evt geplaatste verhaal aan wie dat leest. ;)

    Dat ik hoop dat het een verhaal zal worden welke als je hem nodig hebt nog in je hoofd zit....

    Dank alvast, als het lukt.

  • 13 december

    Ik neem aan dat je deze bedoeld Boukje :-) Dit is nog veel mooier dan alleen lezen.
    Hier vertelt Corrie ten Boom het persoonlijk. Het is Nederlands ondertitelt. :-)

  • 13 december

    Oh ja Franciska ja dat is het....! Maar wat goed van je dat je een filmpje post ipv tekst. Denk dat dit idd net even meer indruk of herinnering maakt.

    Dank zus.

1 – 25 van 57    Ga naar pagina:  1  2  3  Volgende Plaats reactie